накрада́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. накрада́ю накрада́ем
2-я ас. накрада́еш накрада́еце
3-я ас. накрада́е накрада́юць
Прошлы час
м. накрада́ў накрада́лі
ж. накрада́ла
н. накрада́ла
Загадны лад
2-я ас. накрада́й накрада́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час накрада́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

накрада́ць несов. наворо́вывать, накра́дывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

накрада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да накрасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накра́дваць несов., см. накрада́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наворо́вывать несов. накрада́ць, накра́дваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

накра́дывать несов. накрада́ць, накра́дваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ната́скивать​I несов. (притаскивать, нанашивать) наця́гваць;

2. (наворовывать) разг. накрада́ць, накра́дваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)