нако́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нако́ўваю |
нако́ўваем |
| 2-я ас. |
нако́ўваеш |
нако́ўваеце |
| 3-я ас. |
нако́ўвае |
нако́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
нако́ўваў |
нако́ўвалі |
| ж. |
нако́ўвала |
| н. |
нако́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
нако́ўвай |
нако́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
нако́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
нако́ўваць несов. нако́вывать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да накаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нако́вывать несов. нако́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
нако́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да накоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)