накара́скацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. накара́скаюся накара́скаемся
2-я ас. накара́скаешся накара́скаецеся
3-я ас. накара́скаецца накара́скаюцца
Прошлы час
м. накара́скаўся накара́скаліся
ж. накара́скалася
н. накара́скалася
Загадны лад
2-я ас. накара́скайся накара́скайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час накара́скаўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Накара́скацца ’навязацца’ (кіраўск., Нар. сл.). Да караскацца ’карабкацца’ (гл.), аднак семантыка сведчыць аб сувязі з адна рукацца ’адвязацца, адчапіцца’, з якога, відаць, шляхам субстытуцыі суфіксаў і было ўтворана слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)