накано́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
накано́ўваецца |
накано́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накано́ўваўся |
накано́ўваліся |
| ж. |
накано́ўвалася |
| н. |
накано́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
накано́ўвацца несов., возвр., страд., разг. предопределя́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
накано́ўвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да наканавацца.
2. Зал. да наканоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
предопределя́ться возвр., страд. прадвызнача́цца; вызнача́цца (напе́рад); абумо́ўлівацца; накано́ўвацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)