назо́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
назо́льны |
назо́льная |
назо́льнае |
назо́льныя |
| Р. |
назо́льнага |
назо́льнай назо́льнае |
назо́льнага |
назо́льных |
| Д. |
назо́льнаму |
назо́льнай |
назо́льнаму |
назо́льным |
| В. |
назо́льны (неадуш.) назо́льнага (адуш.) |
назо́льную |
назо́льнае |
назо́льныя (неадуш.) назо́льных (адуш.) |
| Т. |
назо́льным |
назо́льнай назо́льнаю |
назо́льным |
назо́льнымі |
| М. |
назо́льным |
назо́льнай |
назо́льным |
назо́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назо́льны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і назойлівы. Адзін дзед, які і летам спаў на печы, доўга яшчэ круціўся бяссонна, не мог уцішыць назольны кашаль. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bothersome [ˈbɒðəsəm] adj. dated назо́льны, турбо́тны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
bothersome
[ˈbɑ:ðərsʌm]
adj.
турбо́тны; даку́члівы; назо́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ambulance chaser
informal
назо́льны адвака́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
importunate
[ɪmˈpɔrtʃənət]
adj.
1) даку́члівы, неадчэ́пны, назо́льны
2) насто́йлівы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pestiferous
[peˈstɪfərəs]
adj.
1) які́ разно́сіць зара́зу або́ хваро́бу
2) шко́дны (і пра ўплы́ў)
3) informal назо́йлівы, назо́льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
officious
[əˈfɪʃəs]
adj.
1) празьме́рна паслу́жлівы; які́ навя́звае свае́ паслу́гі; назо́льны
2) які́ лю́біць су́нуць нос не ў сваё
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dun
I [dʌn]
1.
n.
1) назо́льны крэдыто́р
2) напо́рыстае дамага́ньне зваро́ту даўго́ў
2.
v.t.
напо́рыста дамага́цца зваро́ту даўго́ў
3.
v.i.
дакуча́ць, назаля́ць
II [dʌn]
1.
adj.
невыра́зны, шэ́ра-бруна́тны, шэ́ра-кары́чневы
2.
n.
цьмя́ны шэ́ра-бруна́тны ко́лер
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)