надо́рваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. надо́рваю надо́рваем
2-я ас. надо́рваеш надо́рваеце
3-я ас. надо́рвае надо́рваюць
Прошлы час
м. надо́рваў надо́рвалі
ж. надо́рвала
н. надо́рвала
Загадны лад
2-я ас. надо́рвай надо́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час надо́рваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

надо́рваць несов.

1. нада́ривать;

2. перен. (наделять какими-л. качествами) одаря́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да надарыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нада́ривать несов. надо́рваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наделя́ть несов. надзяля́ць; (оделять) надзяля́ць; (одарять) надо́рваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

награжда́ть несов. узнагаро́джваць; (одарять) адо́рваць, надо́рваць; (наделять) надзяля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надара́ць I сов., разг. вспаха́ть (часть)

надара́ць II несов., см. надо́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

одаря́ть несов.

1. (подарками) абдо́рваць, надзяля́ць;

2. перен. (способностями) адо́рваць, надо́рваць, надзяля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)