надастава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
надастаю́ |
надастаё́м |
| 2-я ас. |
надастае́ш |
надастаяце́ |
| 3-я ас. |
надастае́ |
надастаю́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
надастава́ў |
надастава́лі |
| ж. |
надастава́ла |
| н. |
надастава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
надастава́й |
надастава́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
надастава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
надастава́ць сов. (во множестве)
1. доста́ть, вы́нуть;
2. извле́чь, удали́ть;
1, 2 см. даста́ць 2, 3
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
надастава́ць, ‑стаю, ‑стаеш, ‑стае; ‑стаём, ‑стаяце; зак., чаго.
Дастаць чаго‑н. у вялікай колькасці. Красачка падаставаў аднекуль жалезных і драўляных ложкаў, заставіў імі абедзве палавіны хаты і пачаў драць з кватарантаў шалёныя грошы. Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)