навярзці́ся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
навярзу́ся |
навярзё́мся |
| 2-я ас. |
навярзе́шся |
наверзяце́ся |
| 3-я ас. |
навярзе́цца |
навярзу́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
навё́рзся |
навярзлі́ся |
| ж. |
навярзла́ся |
| н. |
навярзло́ся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
навё́рзшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навярзці́ся сов., разг. прийти́ в го́лову; примере́щиться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
навярзці́ся разм. (прыйсці ў галаву, здацца) éinfallen* vi (s), in den Sínn kómmen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)