навукаве́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. навукаве́д навукаве́ды
Р. навукаве́да навукаве́даў
Д. навукаве́ду навукаве́дам
В. навукаве́да навукаве́даў
Т. навукаве́дам навукаве́дамі
М. навукаве́дзе навукаве́дах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наукове́д навукаве́д, -да м., навуказна́вец, -на́ўца м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)