наву́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наву́джаны наву́джаная наву́джанае наву́джаныя
Р. наву́джанага наву́джанай
наву́джанае		 наву́джанага наву́джаных
Д. наву́джанаму наву́джанай наву́джанаму наву́джаным
В. наву́джаны (неадуш.)
наву́джанага (адуш.)		 наву́джаную наву́джанае наву́джаныя (неадуш.)
наву́джаных (адуш.)
Т. наву́джаным наву́джанай
наву́джанаю		 наву́джаным наву́джанымі
М. наву́джаным наву́джанай наву́джаным наву́джаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наву́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наву́джаны наву́джаная наву́джанае наву́джаныя
Р. наву́джанага наву́джанай
наву́джанае		 наву́джанага наву́джаных
Д. наву́джанаму наву́джанай наву́джанаму наву́джаным
В. наву́джаны (неадуш.)
наву́джанага (адуш.)		 наву́джаную наву́джанае наву́джаныя (неадуш.)
наву́джаных (адуш.)
Т. наву́джаным наву́джанай
наву́джанаю		 наву́джаным наву́джанымі
М. наву́джаным наву́джанай наву́джаным наву́джаных

Кароткая форма: наву́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наву́джаны нау́женный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наву́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад навудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нау́женный наву́джаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)