Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наво́дчык, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Баец, які наводзіць гармату, кулямёт на цэль.
2. Спецыяліст, які займаецца наводкай чаго-н.
Н. мастоў.
3. Саўдзельнік зладзейскай шайкі, які высочвае і наводзіць на месца, дзе можна красці (разм.).
|| ж.наво́дчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наво́дчыкм., в разн. знач. наво́дчик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наво́дчык, ‑а, м.
1. Баец, які наводзіць гармату, кулямёт і пад. на цэль. Яны ўтраіх — капітан, камандзір гарматы і наводчык — сочаць за небам.Ракітны.
2. Рабочы, які займаецца наводкай чаго‑н. Наводчык мастоў.
3. Член зладзейскай шайкі, які наводзіць на месца, дзе можна красці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наво́дчыкм.
1. Ríchtschütze m -n, -n;
вайск.наво́дчык гарма́ты Ríchtkanonier m -s, -e;
наво́дчык лю́страўтэх. Spíegelbeleger m, -s, -;
2. (удзельнікшайкі) Komplíze éiner Díebesbande
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
gunner[ˈgʌnə]n. артылеры́ст; наво́дчык; канані́р
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
наво́дчыца, ‑ы, ж.
Жан.данаводчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наво́дчикв разн. знач.наво́дчык, -ка м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ríchtkanonierm -s, -e вайск.наво́дчык
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
БУРА́К (Андрэй Мацвеевіч) (1911, в. Асвеіца Верхнядзвінскага р-на Віцебскай вобл. — 17.10.1943),
Герой Сав. Саюза (1943). З 1938 працаваў на з-дзе ў г. Ніжні Тагіл, ва Уральскім леспрамгасе (Расія). У Вял.Айч. вайну на фронце з чэрв. 1941. Наводчык кулямёта радавы Бурак вызначыўся ў вер. 1943 пры фарсіраванні Дняпра каля г.п. Ржышчаў Кіеўскай вобл. Загінуў у баі.