наве́рнуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наве́рнуты |
наве́рнутая |
наве́рнутае |
наве́рнутыя |
| Р. |
наве́рнутага |
наве́рнутай наве́рнутае |
наве́рнутага |
наве́рнутых |
| Д. |
наве́рнутаму |
наве́рнутай |
наве́рнутаму |
наве́рнутым |
| В. |
наве́рнуты (неадуш.) наве́рнутага (адуш.) |
наве́рнутую |
наве́рнутае |
наве́рнутыя (неадуш.) наве́рнутых (адуш.) |
| Т. |
наве́рнутым |
наве́рнутай наве́рнутаю |
наве́рнутым |
наве́рнутымі |
| М. |
наве́рнутым |
наве́рнутай |
наве́рнутым |
наве́рнутых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наве́рнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наве́рнуты |
наве́рнутая |
наве́рнутае |
наве́рнутыя |
| Р. |
наве́рнутага |
наве́рнутай наве́рнутае |
наве́рнутага |
наве́рнутых |
| Д. |
наве́рнутаму |
наве́рнутай |
наве́рнутаму |
наве́рнутым |
| В. |
наве́рнуты (неадуш.) наве́рнутага (адуш.) |
наве́рнутую |
наве́рнутае |
наве́рнутыя (неадуш.) наве́рнутых (адуш.) |
| Т. |
наве́рнутым |
наве́рнутай наве́рнутаю |
наве́рнутым |
наве́рнутымі |
| М. |
наве́рнутым |
наве́рнутай |
наве́рнутым |
наве́рнутых |
Кароткая форма: наве́рнута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наве́рнуты
1. нава́ленный, наворо́ченный;
2. (чым) нава́ленный (на что); прикры́тый;
3. наклонённый, склонённый;
1-3 см. навярну́ць 1, 2, 5
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наве́рнуты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад навярнуць (у 1, 2 і 5 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наве́рнены, см. наве́рнуты
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наворо́ченныйII наве́рнуты, наваро́чаны; см. наворо́чать.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наворо́ченныйI
1. наве́рнуты, наваро́чаны; нава́лены;
2. накру́чаны, мног. панакру́чваны; см. навороти́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)