наве́рнуты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наве́рнуты наве́рнутая наве́рнутае наве́рнутыя
Р. наве́рнутага наве́рнутай
наве́рнутае
наве́рнутага наве́рнутых
Д. наве́рнутаму наве́рнутай наве́рнутаму наве́рнутым
В. наве́рнуты (неадуш.)
наве́рнутага (адуш.)
наве́рнутую наве́рнутае наве́рнутыя (неадуш.)
наве́рнутых (адуш.)
Т. наве́рнутым наве́рнутай
наве́рнутаю
наве́рнутым наве́рнутымі
М. наве́рнутым наве́рнутай наве́рнутым наве́рнутых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наве́рнуты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наве́рнуты наве́рнутая наве́рнутае наве́рнутыя
Р. наве́рнутага наве́рнутай
наве́рнутае
наве́рнутага наве́рнутых
Д. наве́рнутаму наве́рнутай наве́рнутаму наве́рнутым
В. наве́рнуты (неадуш.)
наве́рнутага (адуш.)
наве́рнутую наве́рнутае наве́рнутыя (неадуш.)
наве́рнутых (адуш.)
Т. наве́рнутым наве́рнутай
наве́рнутаю
наве́рнутым наве́рнутымі
М. наве́рнутым наве́рнутай наве́рнутым наве́рнутых

Кароткая форма: наве́рнута.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наве́рнуты

1. нава́ленный, наворо́ченный;

2. (чым) нава́ленный (на что); прикры́тый;

3. наклонённый, склонённый;

1-3 см. навярну́ць 1, 2, 5

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наве́рнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад навярнуць (у 1, 2 і 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наве́рнены, см. наве́рнуты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наворо́ченныйII наве́рнуты, наваро́чаны; см. наворо́чать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наворо́ченныйI

1. наве́рнуты, наваро́чаны; нава́лены;

2. накру́чаны, мног. панакру́чваны; см. навороти́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)