навезти́ сов. наве́зці, мног. панаво́жваць, панаво́зіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навезти

Том: 18, старонка: 315.

img/18/18-315_1572_Навезти.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

наве́зці сов. навезти́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

понавезти́ сов., разг. панаво́зіць; (навезти) наве́зці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панаво́зіць сов. (во множестве) навезти́, понавезти́; навози́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)