наве́двацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. наве́дваюся наве́дваемся
2-я ас. наве́дваешся наве́дваецеся
3-я ас. наве́дваецца наве́дваюцца
Прошлы час
м. наве́дваўся наве́дваліся
ж. наве́двалася
н. наве́двалася
Загадны лад
2-я ас. наве́двайся наве́двайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час наве́дваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наве́двацца несов.

1. (да каго) наве́дываться (к кому); посеща́ть, навеща́ть (кого); см. наве́дацца;

2. страд. посеща́ться, навеща́ться; см. наве́дваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наве́двацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да наведацца.

2. Зал. да наведваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наве́дацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак.

Зайсці, заехаць да каго-н., куды-н., пабываць дзе-н.

Н. да сяброў.

|| незак. наве́двацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наве́дацца, наве́двацца kurz besúchen; vórsprechen* (да каго-н. bei D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

навеща́ться страд. наве́двацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

посеща́ться страд. наве́двацца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наве́дываться несов., разг. наве́двацца (да каго), даве́двацца (каго, да каго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прына́дзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак.

1. Пайсці на прынаду (пра птушак, рыб, жывёл).

2. Разм. Прызвычаіцца быць, бываць дзе‑н.; панадзіцца, унадзіцца. Так я прынадзіўся наведвацца .. [у піўнушку], аж зараз сорамна ўспомніць. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Патыха́ць ’веяць, слаба дзьмуць’, ’пахнуць’, ’быць адчувальным’ (ТСБМ, Сцяшк.). Да тхаць ’тс’, якое з прасл. tъxati, роднаснага з dъxati, duxъ > дух (гл.). Сюды ж экспр., перан. віл. патыха́ць ’наведвацца’ (Сл. ПЗБ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)