наваско́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. наваско́ўваю наваско́ўваем
2-я ас. наваско́ўваеш наваско́ўваеце
3-я ас. наваско́ўвае наваско́ўваюць
Прошлы час
м. наваско́ўваў наваско́ўвалі
ж. наваско́ўвала
н. наваско́ўвала
Загадны лад
2-я ас. наваско́ўвай наваско́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час наваско́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

наваско́ўваць несов. нава́щивать, вощи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наваско́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да наваскаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нава́щивать несов. наваско́ўваць, вашчы́ць, васкава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наваско́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да наваскоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наваско́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. наваскоўваць — наваскаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wax​2 [wæks] v. наваско́ўваць; васкава́ць;

wax the floor націра́ць падло́гу во́скам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)