Наварскае каралеўства 5/160

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

нава́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нава́рскі нава́рская нава́рскае нава́рскія
Р. нава́рскага нава́рскай
нава́рскае		 нава́рскага нава́рскіх
Д. нава́рскаму нава́рскай нава́рскаму нава́рскім
В. нава́рскі (неадуш.)
нава́рскага (адуш.)		 нава́рскую нава́рскае нава́рскія (неадуш.)
нава́рскіх (адуш.)
Т. нава́рскім нава́рскай
нава́рскаю		 нава́рскім нава́рскімі
М. нава́рскім нава́рскай нава́рскім нава́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

КАРДО́ЎСКІ ЭМІРА́Т,

мусульманская дзяржава на Пірэнейскім п-ве ў 756—929. Сталіца — г. Кордава. Заснавальнік — Абдарахман I, адзіны ўцалелы прадстаўнік скінутай Абасідамі дынастыі араб. халіфаў Амеядаў, уцёк на Пірэнейскі п-аў, б. ч. якога была падпарадкавана ў ходзе арабскіх заваяванняў, і абвясціў сябе эмірам. К.э. вёў войны з хрысц. дзяржавамі на Пн паўвострава (Астурыйскае і Наварскае каралеўствы і інш.). Прыгнёт з боку мясц. і араба-берберскай знаці выклікаў частыя паўстанні карэнных сялян і гараджан, якія жорстка падаўляліся. Да пач. 10 ст. цэнтр. ўлада ў К.э. аслабела, яе ўзмацненне адбылося пры Абдарахмане III, які ў 929 абвясціў сябе халіфам і заснаваў Кардоўскі халіфат.

т. 8, с. 66

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)