наблы́таны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наблы́таны |
наблы́таная |
наблы́танае |
наблы́таныя |
| Р. |
наблы́танага |
наблы́танай наблы́танае |
наблы́танага |
наблы́таных |
| Д. |
наблы́танаму |
наблы́танай |
наблы́танаму |
наблы́таным |
| В. |
наблы́таны (неадуш.) наблы́танага (адуш.) |
наблы́таную |
наблы́танае |
наблы́таныя (неадуш.) наблы́таных (адуш.) |
| Т. |
наблы́таным |
наблы́танай наблы́танаю |
наблы́таным |
наблы́танымі |
| М. |
наблы́таным |
наблы́танай |
наблы́таным |
наблы́таных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наблы́таны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наблы́таны |
наблы́таная |
наблы́танае |
наблы́таныя |
| Р. |
наблы́танага |
наблы́танай наблы́танае |
наблы́танага |
наблы́таных |
| Д. |
наблы́танаму |
наблы́танай |
наблы́танаму |
наблы́таным |
| В. |
наблы́таны (неадуш.) наблы́танага (адуш.) |
наблы́таную |
наблы́танае |
наблы́таныя (неадуш.) наблы́таных (адуш.) |
| Т. |
наблы́таным |
наблы́танай наблы́танаю |
наблы́таным |
наблы́танымі |
| М. |
наблы́таным |
наблы́танай |
наблы́таным |
наблы́таных |
Кароткая форма: наблы́тана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наблы́таны в разн. знач. напу́танный; см. наблы́таць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наблы́таны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад наблытаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)