наара́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наару́ся |
нааро́мся |
| 2-я ас. |
наарэ́шся |
наараце́ся |
| 3-я ас. |
наарэ́цца |
наару́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
наара́ўся |
наара́ліся |
| ж. |
наара́лася |
| н. |
наара́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
наара́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
наара́цца сов. напаха́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
наара́цца, ‑аруся, ‑арэшся, ‑арэцца; зак.
Разм. Паараць доўга ці праз меру, стаміцца ад арання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напаха́ться прост. наара́цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)