міністэ́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міністэ́рскі міністэ́рская міністэ́рскае міністэ́рскія
Р. міністэ́рскага міністэ́рскай
міністэ́рскае		 міністэ́рскага міністэ́рскіх
Д. міністэ́рскаму міністэ́рскай міністэ́рскаму міністэ́рскім
В. міністэ́рскі (неадуш.)
міністэ́рскага (адуш.)		 міністэ́рскую міністэ́рскае міністэ́рскія (неадуш.)
міністэ́рскіх (адуш.)
Т. міністэ́рскім міністэ́рскай
міністэ́рскаю		 міністэ́рскім міністэ́рскімі
М. міністэ́рскім міністэ́рскай міністэ́рскім міністэ́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

міністэ́рскі министе́рский;

м. пост — министе́рский пост;

◊ ~кая галава́ — министе́рская голова́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

міністэ́рскі, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да міністра, да міністэрства. Міністэрская пасада. Міністэрскі цыркуляр.

2. Разм. Варты міністра, такі, як у міністра. [Клопікаў:] — Паглядзіш, мужык мужыком, а ў гэтага мужыка міністэрская галава была. Лынькоў. [Васіль:] — Не, няма тут нідзе чалавека з міністэрскім выглядам, усе свае, вясковыя. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міністэ́рскі Miníster-, Ministeriál-, ministeriéll

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

міні́стр, -а, мн. -ы, -аў, м.

Член урада, які стаіць на чале міністэрства (у 1 знач.).

М. замежных спраў.

|| прым. міністэ́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

міністэ́рства, -а, мн. -ы, -аў, н.

1. Орган дзяржаўнага кіравання асобнай сферы дзейнасці.

М. культуры.

2. зб. У сістэме парламентарызму: састаў міністраў дадзенага ўрада.

|| прым. міністэ́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Міністэрскі сацыялізм, гл. Мільеранізм

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

министе́рский міністэ́рскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пікетава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; незак., што.

Выстаўляць пікеты (у 2 знач.).

П. міністэрскі будынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ministerial [ˌmɪnɪˈstɪəriəl] adj. міністэ́рскі;

a ministerial post міністэ́рскі пост;

at ministerial level на ўзро́ўні міні́страў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)