Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
міно́ркаж., с.-х. (порода кур) мино́рка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
міно́рка, ‑і, ДМ ‑рцы; Рмн. ‑рак; ж.
Іспанская парода яйцаноскіх курэй.
[Ісп. menorca, minorca, ад назвы вострава Менорка ў Міжземным моры.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МІНО́РКА,
парода курэй яечнага кірунку. Выведзена ў Іспаніі (в-аў Менорка, адсюль назва). Разнавіднасці: чорная (крыху буйнейшая) і белая. Пашыраны М. англ., амер. і ням. тыпаў. Гадуюць пераважна ў міжземнаморскіх краінах, на Беларусі — аматары.
Тулава і шыя падоўжаныя, спіна прамая, грудзі шырокія, глыбокія. Галава сярэдніх памераў, грэбень ліста- (у пеўняў прамастойны) або ружападобны; вушныя мочкі белыя. Махавыя і рулявыя пёры моцна развітыя, у пеўняў коскі доўгія. Ногі высокія. У белых М. дзюба і ногі цялеснага колеру, у чорных — чорнага колеру, апярэнне бліскучае, з зялёным адлівам. Сярэдняя маса пеўняў 3—3,5 кг, курэй 2,5—3 кг. Яйцаноскасць 150—180 яец за год. Маса яйца 60—65 г.