мінгрэ́лы, ‑аў; адз. мінгрэл, ‑а, м.; мінгрэлка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. мінгрэлкі, ‑лак; ж.

Тое, што і мегрэлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мінгрэ́л,

гл. мінгрэлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мінгрэ́л

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мінгрэ́л мінгрэ́лы
Р. мінгрэ́ла мінгрэ́лаў
Д. мінгрэ́лу мінгрэ́лам
В. мінгрэ́ла мінгрэ́лаў
Т. мінгрэ́лам мінгрэ́ламі
М. мінгрэ́ле мінгрэ́лах

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мінгрэ́лка,

гл. мінгрэлы і мінгрэльцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мегрэ́лы, ‑аў; адз. мегрэл, ‑а, м.; мегрэлка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. мегрэлкі, ‑лак; ж.

Грузіны Заходняй Грузіі, якія складаюць асобную этнаграфічную групу; мінгрэлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)