мінгрэ́лка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мінгрэ́лка мінгрэ́лкі
Р. мінгрэ́лкі мінгрэ́лак
Д. мінгрэ́лцы мінгрэ́лкам
В. мінгрэ́лку мінгрэ́лак
Т. мінгрэ́лкай
мінгрэ́лкаю		 мінгрэ́лкамі
М. мінгрэ́лцы мінгрэ́лках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мінгрэ́лка,

гл. мінгрэлы і мінгрэльцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мингре́лка мінгрэ́лка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мінгрэ́лы, ‑аў; адз. мінгрэл, ‑а, м.; мінгрэлка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. мінгрэлкі, ‑лак; ж.

Тое, што і мегрэлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мінгрэ́льцы, ‑аў; адз. мінгрэлец, ‑льца, м.; мінгрэлка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. мінгрэлкі, ‑лак; ж.

Тое, што і мегрэлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)