мяшо́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мяшо́чнік мяшо́чнікі
Р. мяшо́чніка мяшо́чнікаў
Д. мяшо́чніку мяшо́чнікам
В. мяшо́чніка мяшо́чнікаў
Т. мяшо́чнікам мяшо́чнікамі
М. мяшо́чніку мяшо́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мяшо́чнік м., разг. мешо́чник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мяшо́чнік і мяшэ́чнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Спекулянт, які займаецца скупкай, перавозам і перапродажам дэфіцытных тавараў.

|| ж. мяшо́чніца, -ы, мн. -ы, -ніц і мяшэ́чніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мяшо́чнік м. разм. гіст. Schíeber m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Мяшочнік, мяшэчнік ’той, хто мяшкамі скупляе харчовыя прадукты з мэтай іх спекуляцыі’ (ТСБМ). З рус. мешочник ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 110).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мяшо́чнік і мяшэ́чнік, ‑а, м.

Уст. Той, хто скупляе мяшкамі харчовыя прадукты і незаконна перавозіць іх з мэтай спекуляцыі (у перыяды нарміраванага забеспячэння насельніцтва прадуктамі). Вагоны былі набіты бітком мяшочнікамі, людзьмі ў пашарпаных салдацкіх шынялях. Звонак. Саюзы моладзі дапамагалі партыі.. у барацьбе з мяшэчнікамі і спекулянтамі. «Маладосць».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяшэ́чнік,

гл. мяшочнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяшэ́чнік м., см. мяшо́чнік

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мяшо́чніца і мяшэ́чніца, ‑ы, ж.

Уст. Жан. да мяшочнік, мяшэчнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мешо́чник мяшо́чнік, -ка м., мяшэ́чнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)