мяльчэ́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
мяльчэ́е |
мяльчэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
мяльчэ́ў |
мяльчэ́лі |
| ж. |
мяльчэ́ла |
| н. |
мяльчэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мяльчэ́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мяльчэ́ць несов., см. мяле́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мяльчэ́ць, ‑эе; незак.
Тое, што і мялець. Нам чамусьці шкада стала гэтага балотца: няхай бы яно тут усё лета блішч[а]ла пад сонцам! Праўда, карысці ад яго аніякай, бо яно мяльчэе і высыхае якраз тады, калі прыходзіць пара купацца, і мы бегаем за блізкі свет на рэчку, аж у другі калгас. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
меле́ть несов. мяле́ць, мяльчэ́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)