мя́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

1. Машына для размякчэння якой-н. сыравіны (скур і інш.) з мэтай далейшай апрацоўкі.

2. Тое, што і церніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Мя́лка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мя́лка
Р. Мя́лкі
Д. Мя́лцы
В. Мя́лку
Т. Мя́лкай
Мя́лкаю
М. Мя́лцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мя́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мя́лка мя́лкі
Р. мя́лкі мя́лак
Д. мя́лцы мя́лкам
В. мя́лку мя́лкі
Т. мя́лкай
мя́лкаю		 мя́лкамі
М. мя́лцы мя́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мя́лка ж., тех. (для размягчения кож) мя́лка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мя́лка

1. мя́лка, -кі ж.;

2. (льномялка) ільнамя́лка, -кі ж., (после гласных) льнамя́лка, -кі ж.; (ручная) це́рніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мя́лка, ‑і, ДМ ‑яды; Р мн. ‑лак; ж.

1. Машына для размінання якой‑н. сыравіны (шкуры, гліны і г. д.) з мэтай далейшай апрацоўкі.

2. Церніца. Ад ранку да вечара бадзёра стукалі ў пунях і пад павецямі старажытныя драўляныя мялкі. Шашкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мя́лка ж.

1. с.-г. Fláchsbreche f -, -n (на лён);

2. тэх. Wálke f -, -n; Stámpfe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Мялка, мня́лка ’драўляны таўкач’, ’церніца’ (ТСБМ, Уладз., Бяльк., Сл. ПЗБ), ’жанчына, якая церла лён’ (чэрв., Сл. ПЗБ). Рус. мя́лка. Бел.-рус. ізалекса. Да мяць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

мя́ліца ж., обл.

1. (для льна) мя́лка;

2. перен., шутл. (рот) мя́лка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

це́рніца ж. (ручная) мя́лка, льномя́лка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)