мы́сленны, -ая, -ае.

Уяўны, які існуе толькі ў мыслях, думках.

М. вобраз.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мы́сленны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мы́сленны мы́сленная мы́сленнае мы́сленныя
Р. мы́сленнага мы́сленнай
мы́сленнае		 мы́сленнага мы́сленных
Д. мы́сленнаму мы́сленнай мы́сленнаму мы́сленным
В. мы́сленны (неадуш.)
мы́сленнага (адуш.)		 мы́сленную мы́сленнае мы́сленныя (неадуш.)
мы́сленных (адуш.)
Т. мы́сленным мы́сленнай
мы́сленнаю		 мы́сленным мы́сленнымі
М. мы́сленным мы́сленнай мы́сленным мы́сленных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мы́сленны мы́сленный; у́мственный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мы́сленны, ‑ая, ‑ае.

Які паўстае ў мыслях; уяўны. Мысленны вобраз. // Які не выказваецца ўголас, а існуе толькі ў мыслях. Мысленная размова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мы́сленны ínnerlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

«Мысленны эксперымент» (лаг.) 4/260

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

мы́сленный мы́сленны; уя́ўны; (умственный) разумо́вы;

мы́сленный разгово́р мы́сленная (уя́ўная) размо́ва;

мы́сленный о́браз мы́сленны (уя́ўны) во́браз;

мы́сленное пожела́ние пажада́нне ў ду́мках;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

myślowy

myślow|y

мысленны; разумовы;

praca ~a — разумовая праца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ІМАНЕ́НТНАЯ ФІЛАСО́ФІЯ,

плынь у ням. філасофіі канца 19 — пач. 20 ст., якая атаясамлівала быццё, пазнавальную рэальнасць са зместам свядомасці і адмаўляла існаванне незалежнай ад свядомасці рэчаіснасці. Найб. вядомыя яе прадстаўнікі В.​Шупе (заснавальнік), Р.​Шуберт-Зольдэрн, А.​Леклер, М.​Каўфман і інш. Гал. свае ідэі Шупе выклаў у кн. «Тэарэтыка-пазнавальная логіка» (1878). І.ф. грунтавалася на крытычна пераасэнсаванай у суб’ектыўна-ідэалістычнага духу філасофіі І.​Канта і спецыялізавалася ў галіне гнасеалогіі. Прадстаўнікі І.ф. лічылі, што рэчаіснасць, мысленны аб’ект непасрэдна дадзены пазнавальнаму суб’екту, іманентны яго свядомасці (адсюль і назва І.ф.). Асн. яе тэзісы: існуе толькі тое, што мысліцца, аб’ект непарыўна звязаны з суб’ектам, існуе родавая (усеагульная) свядомасць, якая выступае ў якасці гаранта і крытэрыя аб’ектыўнасці. Асобныя ідэі І.ф. знайшлі адлюстраванне ў эмпірыякрытыцызме, фенаменалогіі і інш. філас. плынях.

Т.​І.​Адула.

т. 7, с. 208

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мы́слимый

1. (представляемый в мыслях) мы́сленны;

2. (возможный) магчы́мы, мажлі́вы;

мы́слимое ли э́то де́ло? хі́ба гэ́та магчы́мая рэч?;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)