мы́йшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мы́йшчыца |
мы́йшчыцы |
| Р. |
мы́йшчыцы |
мы́йшчыц |
| Д. |
мы́йшчыцы |
мы́йшчыцам |
| В. |
мы́йшчыцу |
мы́йшчыц |
| Т. |
мы́йшчыцай мы́йшчыцаю |
мы́йшчыцамі |
| М. |
мы́йшчыцы |
мы́йшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мы́йшчыца, ‑ы, ж.
Жан. да мыйшчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мо́йщица мы́йшчыца, -цы ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поломо́йка ж. мы́йшчыца падло́гі;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
cleaner [ˈkli:nə] n.
1. чысці́льшчык; чысці́льшчыца; прыбіра́льшчык; прыбіра́льшчыца; мы́йшчык; мы́йшчыца
2. прыстасава́нне або́ сро́дак для чы́сткі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)