мушы́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мушы́ны мушы́ная мушы́нае мушы́ныя
Р. мушы́нага мушы́най
мушы́нае		 мушы́нага мушы́ных
Д. мушы́наму мушы́най мушы́наму мушы́ным
В. мушы́ны (неадуш.)
мушы́нага (адуш.)		 мушы́ную мушы́нае мушы́ныя (неадуш.)
мушы́ных (адуш.)
Т. мушы́ным мушы́най
мушы́наю		 мушы́ным мушы́нымі
М. мушы́ным мушы́най мушы́ным мушы́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мушы́ны муши́ный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мушы́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мухі, уласцівы мухам. На сцяне вісеў партрэт старога рабіна ў ярмолцы, увесь у мушыных сляд[ах]. Бядуля. // Які складаецца з мух. Мушыны рой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

му́ха, -і, ДМ му́се, мн. -і, мух, ж.

Агульная назва шырокараспаўсюджаных двухкрылых насякомых.

Асеннія мухі.

◊

З мухамі ў носе — капрызны, з норавам.

Пад мухай (разм.) — у стане ап’янення, быць п’янаватым.

Рабіць з мухі слана — значна перабольшваць што-н.

|| памянш. му́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.

|| прым. мушы́ны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

муши́ный мушы́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

flyspeck

[ˈflaɪspek]

1.

n.

1) мушы́ны сьлед

2) мале́нечкая пля́мка

2.

v.t.

засе́джваць, пэ́цкаць (пра мух)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

muszy

musz|y

мушыны;

waga ~a спарт. мушыная вага; самая лёгкая вагавая катэгорыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)