Мураўні́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мураўні́чы
Р. Мураўні́ч
Мураўні́чаў
Д. Мураўні́чам
В. Мураўні́чы
Т. Мураўні́чамі
М. Мураўні́чах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

Мураўнічы (в., Талачынскі р-н) 9/251

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)