мои́
1. см. мой;
2. сущ. мае́, род. маі́х ед. нет;
мои́ ско́ро прие́дут ко мне мае́ ху́тка прые́дуць да мяне́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ма́мачкі: (а) ма́мачкі! ма́мочки!; ба́тюшки мои́!
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Невісне́ць ’пацямнець’: Вони мои невиснѣюць (Нас.). Гл. нявісны.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мае́
1. мест. притяж., мн. мои́; см. мой;
2. в знач. сущ., мн., разг. (родные, близкие) мои́;
м. ху́тка прые́дуць да мяне́ — мои́ ско́ро прие́дут ко мне
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
упэ́ўненне ср. увере́ние;
прымі́це мае́ ўпэ́ўненні — прими́те мои́ увере́ния
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ма́тухна ж., разг. ма́тушка;
◊ ~ны мае́! — ма́тушки (мои́)!; мать честна́я!
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Скаля́ць ‘зганіць, абразіць’: скаляў з граззю (жытк., ЖНС), ‘вельмі зняважыць словамі’ (ПСл), ст.-бел. скалѧти: оумыла есми ноги мои какъ скалѧю ихъ (Альтбаўэр). Да кал (гл.), каляць < прасл. *kalʼati ‘пэцкаць, мазаць’ (ЭССЯ, 9, 125).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сбыва́тьсяI несов. (осуществляться) збыва́цца, спра́ўджвацца, здзяйсня́цца;
наде́жды мои́ сбыва́ются спадзява́нні мае́ збыва́юцца (здзяйсня́юцца).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ДРАКАХРУ́СТ (Аляксандр Абрамавіч) (н. 7.11.1923, Масква),
рускі паэт. Скончыў Маскоўскае ваен.-інжынернае вучылішча (1945) і Хабараўскі пед. ін-т (1962). Служыў у арміі (1941—71). Друкуецца з 1939. Першы зб. вершаў «Міру быць на зямлі» (1951). На рус. мову пераклаў асобныя творы Р.Барадуліна, А.Вялюгіна, С.Гаўрусёва, С.Грахоўскага, Е.Лось, У.Паўлава, П.Прыходзькі, А.Русецкага, Ю.Свіркі і інш.
Тв.:
Мои вы годы-эшелоны...: Избранное. Мн., 1975;
Дальняя связь: Избранное. Мн., 1983;
Сквозное ранение. Мн., 1984;
Круговорот. Мн., 1986;
Исповедь. Мн., 1990.
т. 6, с. 196
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ба́цюхна м.
1. (в обращении) ба́тюшка;
2. разг., фам. ба́тенька;
◊ ~ны мае́! — ба́тюшки мои́!
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)