Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мно́ства, -а, н.
1. Вельмі вялікая колькасць каго-, чаго-н.
М. людзей.
М. дрэў.
2. У матэматыцы: сукупнасць элементаў, аб’яднаных паводле якой-н. прыкметы.
Тэорыя мностваў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мно́стваср.
1. мно́жество, ма́сса ж., у́йма ж.;
м. фа́ктаў — мно́жество (ма́сса) фа́ктов;
2.мат. мно́жество;
эквівале́нтныя ~вы — эквивале́нтные мно́жества
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мно́ства, ‑а, н.
1. Вельмі вялікая колькасць каго‑, чаго‑н. Пачаўся сход, і ад мноства людзей загула, загаманіла хата.Адамчык.Насупраць, куды свяціла сонца, бераг быў высокі, абрывісты, .. [з] мноствам пячорак, каля якіх з гуллівым і заклапочаным шчэбетам увіхаліся стрыжы.Брыль.
2. У матэматыцы — сукупнасць элементаў, якія вылучаны ў асобную групу па якой‑н. агульнай прыкмеце. Тэорыя мностваў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Мноства (матэм.) 1/234, 283; 2/313; 4/45, 582; 7/281, 282
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)