Я́цкава-Млынавы́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Я́цкава-Млынавы́я
Р. Я́цкава-Млынавы́х
Д. Я́цкава-Млынавы́м
В. Я́цкава-Млынавы́я
Т. Я́цкава-Млынавы́мі
М. Я́цкава-Млынавы́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Млынавыя адходы 1/132; 7/279

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

млынавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. млынавы́ млынава́я млынаво́е млынавы́я
Р. млынаво́га млынаво́й
млынаво́е		 млынаво́га млынавы́х
Д. млынаво́му млынаво́й млынаво́му млынавы́м
В. млынавы́ (неадуш.) млынаву́ю млынаво́е млынавы́я (неадуш.)
Т. млынавы́м млынаво́й
млынаво́ю		 млынавы́м млынавы́мі
М. млынавы́м млынаво́й млынавы́м млынавы́х

Іншыя варыянты: млы́навы.

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

млы́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. млы́навы млы́навая млы́навае млы́навыя
Р. млы́навага млы́навай
млы́навае		 млы́навага млы́навых
Д. млы́наваму млы́навай млы́наваму млы́навым
В. млы́навы (неадуш.)
млы́навага (адуш.)		 млы́навую млы́навае млы́навыя (неадуш.)
млы́навых (адуш.)
Т. млы́навым млы́навай
млы́наваю		 млы́навым млы́навымі
М. млы́навым млы́навай млы́навым млы́навых

Іншыя варыянты: млынавы́.

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

млынавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да млына. Млынавыя жорны. Млынавое кола.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́льничный млынавы́;

ме́льничные жернова́ млынавы́я жо́рны (камяні́).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бяле́цца, ‑еецца; незак.

Разм. Тое, што і бялець (у 2 знач.). Апошняе праменне шпарка канала, запаноўваў змрок, але ў ім вельмі выразна бялеліся новыя бярвенні, устаўленыя ў старыя млынавыя сцены. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

млынавы́ Mühl(en)-;

млынавы́я жо́рны Mühlstein m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

жёрнов м. жаро́н, -рна́ м., мн. жо́рны, -наў; млы́навы ка́мень, мн. млы́навыя камяні́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ВЕТРАЭНЕРГЕТЫ́ЧНАЯ ЎСТАНО́ЎКА,

комплекс тэхн. прыстасаванняў для пераўтварэння энергіі ветру ў іншыя віды энергіі. Складаецца з ветраагрэгата, прыстасавання, якое акумулюе энергію або рэзервуе магутнасць, часам рэзервовага (пераважна цеплавога) рухавіка, сістэм аўтам. рэгулявання работы ўстаноўкі. Бываюць спец. прызначэння (помпавыя, эл. зарадныя, млынавыя, апрасняльныя і інш.) і комплекснага выкарыстання (напр., ветраэлектрычныя станцыі). Магутнасць ветраэнергетычнай устаноўкі да некалькіх мегават.

т. 4, с. 131

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)