Verbum

анлайнавы слоўнік

метало́ід, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Устарэлая назва неметалу.

|| прым. метало́ідны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

метало́ід

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

метало́ід, -ду м., хим. металло́ид

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

метало́ід, ‑у, М ‑дзе, м.

Спец. Устарэлая назва хімічнага элемента, які не адносіцца да металаў; неметал.

[Ад грэч. metallon — метал і eidos — від.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

метало́ід

(ад метал + -оід)

хімічны элемент, які не адносіцца да металаў; устарэлая назва неметалаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

металло́ид хим. метало́ід, -да м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

селе́н, ‑у, м.

Хімічны элемент, шэра-чорны металоід, які выкарыстоўваецца пры вырабе фотаэлементаў і шкла.

[Ад грэч. selēnē — Месяц.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Nícht=

першы кампанент складаных назоўнікаў, надае значэнне адмоўя або процілегласці: Níchtmetall немета́л, метало́ід

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

селе́н

(н.-лац. selenium, ад гр. selene = месяц)

хімічны элемент, шэра-чорны металоід, які выкарыстоўваецца пры вырабе фотаэлементаў і шкла.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)