Мерку́рый

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мерку́рый
Р. Мерку́рыя
Д. Мерку́рыю
В. Мерку́рый
Т. Мерку́рыем
М. Мерку́рыі

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Мерку́рый

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мерку́рый
Р. Мерку́рыя
Д. Мерку́рыю
В. Мерку́рыя
Т. Мерку́рыем
М. Мерку́рыю

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

«Меркурый» (карабель-спадарожнік) 3/509

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Меркурый (міфал.) 3/452; 7/145

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Меркурый (планета) 4/587; 6/289; 7/145; 8/461; 9/631, 632; 10/6; 11/427

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Меркурый,

старажытнарымскі бог.

т. 10, с. 294

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Меркурый,

планета Сонечнай сістэмы.

т. 10, с. 294

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Меркурый»,

серыя касмічных караблёў.

т. 10, с. 295

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Меркурый»,

сям’я легкавых аўтамабіляў.

т. 10, с. 295

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мерку́рый

(лац. Mercurius = імя бога гандлю, заступніка падарожнікаў у старажытнарымскай міфалогіі)

перан. ганец.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)