ме́нее нареч. сравнит. ст. менш, ме́ней;
◊
тем не ме́нее тым не менш;
бо́лее и́ли ме́нее больш-ме́нш;
ни бо́лее ни ме́нее (как) ні больш ні менш (як);
ме́нее всего́ менш за ўсё.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ме́нець
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ме́нее |
ме́неюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
ме́неў |
ме́нелі |
| ж. |
ме́нела |
| н. |
ме́нела |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
ме́неючы |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
осла́бнуть сов., разг.
1. (ослабеть) аслабе́ць;
2. (стать менее упругим, менее натянутым) асла́бнуць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поосла́бнуть сов., разг.
1. (стать слабее) аслабе́ць, асла́бнуць;
2. (стать менее упругим, менее натянутым) паслабе́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разрэ́дзіцца сов.
1. (стать менее густым) разжи́диться, разба́виться;
2. (стать менее плотным) разреди́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разрэ́джваць несов.
1. (делать менее густым) разжижа́ть, разбавля́ть;
2. (делать менее частым) разрежа́ть, проре́живать;
3. (делать менее плотным) разрежа́ть;
1-3 см. разрэ́дзіць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
менш нареч. сравнит. ст. ме́ньше, ме́нее;
◊ тым не м. — тем не ме́нее;
больш-м. — бо́лее и́ли ме́нее;
м. за ўсё — ме́нее всего́;
са́ма м. — а) са́мое ма́лое, по ме́ньшей ме́ре; б) ме́ньше всех
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разрэ́дзіць сов.
1. (сделать менее густым) разжиди́ть, разба́вить;
2. (сделать менее частым) разреди́ть, прореди́ть;
р. усхо́ды гаро́дніны — прореди́ть всхо́ды овоще́й;
3. (сделать менее плотным) разреди́ть;
р. паве́тра — разреди́ть во́здух
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
расслабева́ть несов., разг.
1. (ослабевать) слабе́ць;
2. (становиться менее напряжённым) сла́бнуць, расслабля́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
НАЦЫЯЛЕ́КТ [ад нацыя + (дыя)лект],
сукупнасць фармальных і семантычных уласцівасцей пэўнай нацыянальнай мовы, калі яна шырока выкарыстоўваецца іншым этнасам у якасці сваёй другой мовы або мовы міжнац. зносін. Напр., рус. мова (нацыялект) армян, літоўцаў, таджыкаў, украінцаў і г.д. У шырокім сэнсе Н. — рэалізацыя пэўнай мовы ў маўленчай практыцы іншага этнасу. Н. — адзін з відаў суцэльнага вар’іравання мовы (параўн.: дыялект — вар’іраванне тэрытарыяльнае, сацыялект — вар’іраванне сацыяльнае, ідыялект — вар’іраванне індывідуальнае, хроналект — вар’іраванне ў часе, Н. — вар’іраванне іншанацыянальнае, іншаэтнічнае). Н. ўласцівы пэўныя ўстойлівыя рысы, што ўзнікаюць у мове пад уплывам іншай ці роднай мовы. Напр., рус. Н. беларусаў уласцівы ўстойлівыя інтэрферэнцыйныя рысы: цвёрдае «р» (гаварыт — «гаворыць», румка — «келішак»), фрыкатыўнае «γ» (ноγи — «ноги», γолос — «голас»), сібілянты «с’» і «з’» (з’има, с’ерый), пропуск «й» (полны — «поўны», велики — «вялікі»), канструкцыі «мой собачка» (рус. «моя собачка»), «более-менее» (рус. «более или менее», бел. «больш-менш»), «жениться с кем» (рус. «жениться на ком», бел. «ажаніцца з кім»), адсутнасць моцнай колькаснай рэдукцыі галосных ([малако], рус. [мьлʌ-ко]) і інш.
Літ.:
Михневич А.Е. О языковом и лингвистическом статусе «нациолекта» // Вариативность как свойство языковой системы: Тез. докл. М., 1982. Ч. 1.
А.Я.Міхневіч.
т. 11, с. 221
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)