меланжэ́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
меланжэ́р |
меланжэ́ры |
| Р. |
меланжэ́ра |
меланжэ́раў |
| Д. |
меланжэ́ру |
меланжэ́рам |
| В. |
меланжэ́р |
меланжэ́ры |
| Т. |
меланжэ́рам |
меланжэ́рамі |
| М. |
меланжэ́ры |
меланжэ́рах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
меланжэ́р
(фр. melangeur)
машына для змешвання розных субстанцый, якая ўжываецца пры вытворчасці шакаладу, парашкоў, фарбавальнікаў і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
меланже́р в разн. знач. меланжэ́р, -ра м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)