мезазо́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мезазо́й
Р. мезазо́ю
Д. мезазо́ю
В. мезазо́й
Т. мезазо́ем
М. мезазо́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мезазо́й, -зо́ю м., геол. мезозо́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мезазо́й, ‑ю, м.

Спец. Тое, што і мезазойская эра (гл. мезазойскі).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Мезазой, гл. Мезазойская эра (група)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

мезазо́й

(ад меза- + -зой)

чацвёртая эра ў геалагічнай гісторыі Зямлі, сярэдняя паміж палеазоем і кайназоем; працягвалася 160—170 млн. гадоў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мезозо́й геол. мезазо́й, -зо́ю м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мезазо́йскі

(ад мезазой);

м-ая эра — тое, што і мезазой.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ігуанадо́нт

(ад ігуана + -адонт)

буйны раслінаедны дыназаўр падатрада арнітаподаў, які жыў у мелавы перыяд (гл. мезазой).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гадраза́ўр

(ад гр. hadros = вялікі + -заўр)

качканосы раслінаедны дыназаўр мелавога перыяду (гл. мезазой), самы буйны з арнітаподаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тарбаза́ўр

(ад гр. tarbos = прадмет страху + -заўр)

гіганцкі драпежны дыназаўр мелавога перыяду (гл. мезазой) з групы карназаўраў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)