медзяно́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
медзяно́сны |
медзяно́сная |
медзяно́снае |
медзяно́сныя |
| Р. |
медзяно́снага |
медзяно́снай
медзяно́снае |
медзяно́снага |
медзяно́сных |
| Д. |
медзяно́снаму |
медзяно́снай |
медзяно́снаму |
медзяно́сным |
| В. |
медзяно́сны (неадуш.)
медзяно́снага (адуш.) |
медзяно́сную |
медзяно́снае |
медзяно́сныя (неадуш.)
медзяно́сных (адуш.) |
| Т. |
медзяно́сным |
медзяно́снай
медзяно́снаю |
медзяно́сным |
медзяно́снымі |
| М. |
медзяно́сным |
медзяно́снай |
медзяно́сным |
медзяно́сных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
МЕДЗЯНО́СНЫ ПО́ЯС Ц э н тральнай Афрыкі, паласа пластавых радовішчаў медных руд на мяжы Замбіі і Дэмакр. Рэспублікі Конга; адна з буйнейшых медзяносных правінцый у свеце. Працягласць каля 450 км. Шыр. да 75 км. Адкрыты ў канцы 19 — пач. 20 ст. Асвойваецца з 1920-х г. Запасы медзі 145 млн. т (сярэдняя колькасць металу у рудзе 2,4—3,7%. У межах правінцыі больш за 150 радовішчаў.
т. 10, с. 249
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)