медалі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. медалі́стка медалі́сткі
Р. медалі́сткі медалі́стак
Д. медалі́стцы медалі́сткам
В. медалі́стку медалі́стак
Т. медалі́сткай
медалі́сткаю		 медалі́сткамі
М. медалі́стцы медалі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

медалі́стка ж., в разн. знач. медали́стка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

медалі́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да медаліст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

медалі́ст, -а, М -лі́сце, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто атрымаў медаль у якасці ўзнагароды за што-н.

|| ж. медалі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. медалі́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

медали́стка медалі́стка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

medallist [ˈmedəlɪst] n. BrE медалі́ст; медалі́стка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

medalistka

ж. медалістка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)