маўле́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маўле́нчы маўле́нчая маўле́нчае маўле́нчыя
Р. маўле́нчага маўле́нчай
маўле́нчае		 маўле́нчага маўле́нчых
Д. маўле́нчаму маўле́нчай маўле́нчаму маўле́нчым
В. маўле́нчы (неадуш.)
маўле́нчага (адуш.)		 маўле́нчую маўле́нчае маўле́нчыя (неадуш.)
маўле́нчых (адуш.)
Т. маўле́нчым маўле́нчай
маўле́нчаю		 маўле́нчым маўле́нчымі
М. маўле́нчым маўле́нчай маўле́нчым маўле́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

маўле́нчы речево́й;

м. апара́т — речево́й аппара́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

маўле́нчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да маўлення. Маўленчыя сітуацыі. □ У многіх казках словы ў сказе пастаўлены так, што зрушыўшы іх парадак, разбурым жывую тканіну, .. натуральную маўленчую плынь, а тым самым вобразны лад, гармонію казачнага складу. Саламевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маўле́нне, -я, н.

Вуснае і пісьмовае валоданне мовай; моўная дзейнасць.

Невыразнае м.

|| прым. маўле́нчы, -ая, -ае.

М. апарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

камунікацы́йна-маўле́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. камунікацы́йна-маўле́нчы камунікацы́йна-маўле́нчая камунікацы́йна-маўле́нчае камунікацы́йна-маўле́нчыя
Р. камунікацы́йна-маўле́нчага камунікацы́йна-маўле́нчай
камунікацы́йна-маўле́нчае		 камунікацы́йна-маўле́нчага камунікацы́йна-маўле́нчых
Д. камунікацы́йна-маўле́нчаму камунікацы́йна-маўле́нчай камунікацы́йна-маўле́нчаму камунікацы́йна-маўле́нчым
В. камунікацы́йна-маўле́нчы (неадуш.)
камунікацы́йна-маўле́нчага (адуш.)		 камунікацы́йна-маўле́нчую камунікацы́йна-маўле́нчае камунікацы́йна-маўле́нчыя (неадуш.)
камунікацы́йна-маўле́нчых (адуш.)
Т. камунікацы́йна-маўле́нчым камунікацы́йна-маўле́нчай
камунікацы́йна-маўле́нчаю		 камунікацы́йна-маўле́нчым камунікацы́йна-маўле́нчымі
М. камунікацы́йна-маўле́нчым камунікацы́йна-маўле́нчай камунікацы́йна-маўле́нчым камунікацы́йна-маўле́нчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мо́ўна-маўле́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мо́ўна-маўле́нчы мо́ўна-маўле́нчая мо́ўна-маўле́нчае мо́ўна-маўле́нчыя
Р. мо́ўна-маўле́нчага мо́ўна-маўле́нчай
мо́ўна-маўле́нчае		 мо́ўна-маўле́нчага мо́ўна-маўле́нчых
Д. мо́ўна-маўле́нчаму мо́ўна-маўле́нчай мо́ўна-маўле́нчаму мо́ўна-маўле́нчым
В. мо́ўна-маўле́нчы (неадуш.)
мо́ўна-маўле́нчага (адуш.)		 мо́ўна-маўле́нчую мо́ўна-маўле́нчае мо́ўна-маўле́нчыя (неадуш.)
мо́ўна-маўле́нчых (адуш.)
Т. мо́ўна-маўле́нчым мо́ўна-маўле́нчай
мо́ўна-маўле́нчаю		 мо́ўна-маўле́нчым мо́ўна-маўле́нчымі
М. мо́ўна-маўле́нчым мо́ўна-маўле́нчай мо́ўна-маўле́нчым мо́ўна-маўле́нчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ПАПЛА́ЎСКАЯ (Таццяна Віктараўна) (н. 11.2.1949, г. Адэса, Украіна),

бел. мовазнавец. Д-р філал. н. (1996). Скончыла Мінскі ін-т замежных моў (1971), з 1976 працуе ў ім (з 1996 заг. кафедры). Навук. працы па фанетыцы, камунікатыўнай і функцыянальнай лінгвістыцы: «Параўнальная тыпалогія англійскай і беларускай моў» (1983, з В.​А.​Няхай), «Сегментная фанетыка і прасодыя вуснага маўлення» (1993), «Маўленчы рытм у сінхраніі і дыяхраніі» (1995) і інш.

т. 12, с. 66

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАЛАТАГРА́ФІЯ (ад лац. palatum паднябенне + ...графія),

адзін з метадаў эксперым. фанетыкі, з дапамогай якога вызначаецца месца сутыкнення языка з паднябеннем пры гукаўтварэнні. Адрозніваюць П. статычную і дынамічную. Здымкі, або артыкуляцыйныя карты, з адлюстраваннем розных органаў маўлення ў час вымаўлення гукаў пэўнай мовы падзяляюць на палатаграмы (паднябенне), лабіяграмы (губы), лінгваграмы (язык), рэнтгенаграмы (маўленчы апарат цалкам).

Літ.:

Барышнікава К.К., Падлужны А.І. Эксперыментальна-фанетычныя даследаванні ў Беларусі // Бел. лінгвістыка. 1974. Вып. 5.

А.​В.​Зінкевіч.

т. 11, с. 539

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

mowny

mown|y

1. гаваркі;

2. кніжн. маўленчы;

narządy ~e анат. органы маўлення

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)