Verbum

анлайнавы слоўнік

машта́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	машта́бны	машта́бная	машта́бнае	машта́бныя
Р.	машта́бнага	машта́бнай машта́бнае	машта́бнага	машта́бных
Д.	машта́бнаму	машта́бнай	машта́бнаму	машта́бным
В.	машта́бны (неадуш.) машта́бнага (адуш.)	машта́бную	машта́бнае	машта́бныя (неадуш.) машта́бных (адуш.)
Т.	машта́бным	машта́бнай машта́бнаю	машта́бным	машта́бнымі
М.	машта́бным	машта́бнай	машта́бным	машта́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

машта́бны прям., перен. масшта́бный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

машта́бны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да маштабу (у 1 знач.). Маштабная лінейка.

2. перан. Вялікага размаху, ахопу, значэння. Маштабныя планы. Маштабнае мысленне. □ Вядома, і сатырычны вобраз павінен быць маштабным, а не легкаважным ці проста па-фельетоннаму дасціпным. Кучар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

машта́бны

1. Máßstabs-; máßstabgerecht;

2. перан. groß ángelegt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

машта́б, -у, мн. -ы, -аў, м.

1. Адносіны даўжыні лініі на карце, глобусе, чарцяжы і пад. да даўжыні ў натуры.

М. — дваццаць пяць кіламетраў у адным сантыметры.

2. перан. Размах, значэнне.

Шырокі м. будаўнічых работ.

У сусветным маштабе.

|| прым. машта́бны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абагу́льнена-машта́бны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	абагу́льнена-машта́бны	абагу́льнена-машта́бная	абагу́льнена-машта́бнае	абагу́льнена-машта́бныя
Р.	абагу́льнена-машта́бнага	абагу́льнена-машта́бнай абагу́льнена-машта́бнае	абагу́льнена-машта́бнага	абагу́льнена-машта́бных
Д.	абагу́льнена-машта́бнаму	абагу́льнена-машта́бнай	абагу́льнена-машта́бнаму	абагу́льнена-машта́бным
В.	абагу́льнена-машта́бны (неадуш.) абагу́льнена-машта́бнага (адуш.)	абагу́льнена-машта́бную	абагу́льнена-машта́бнае	абагу́льнена-машта́бныя (неадуш.) абагу́льнена-машта́бных (адуш.)
Т.	абагу́льнена-машта́бным	абагу́льнена-машта́бнай абагу́льнена-машта́бнаю	абагу́льнена-машта́бным	абагу́льнена-машта́бнымі
М.	абагу́льнена-машта́бным	абагу́льнена-машта́бнай	абагу́льнена-машта́бным	абагу́льнена-машта́бных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

масшта́бный машта́бны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sweeping² [ˈswi:pɪŋ] adj. шыро́кі; машта́бны;

sweeping changes радыка́льныя зме́ны;

swe eping accusations агу́льныя абвінава́чванні;

a sweeping victory по́ўная перамо́га

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

БЯЛЕ́ВІЧ (Антон Пятровіч) (27.5.1914, в. Дуброўка Уздзенскага р-на Мінскай вобл. — 11.4.1978),

бел. паэт. Вучыўся ў Магілёўскім педтэхнікуме, у 1933—35 — у Магілёўскім палітасветным ін-це. Друкаваўся з 1937. У першым зб. «Чалавек з Дубровы» (М., 1945, на рус. мове) — творы ваен. часу. У творчасці Бялевіча ўслаўленне подзвігу народа ў Вял. Айч. вайну, жыццё калгаснай вёскі. Яго паэзіі ўласцівыя традыцыйна-фалькл. вобразнасць, нар.-песенны лад, выразнасць маст.-выяўл. сродкаў, даступнасць лексікі, адкрытасць выказвання. Аўтар сатыр. і гумарыстычных твораў (зб-кі «Хлеб і нахлебнікі», 1957; «Маштабны Міканор», 1963), вершаў, казак і паэм для дзяцей. Выступаў як празаік і публіцыст (зб-кі нарысаў «Людзі робяць вясну», 1959; «Споведзь сэрца», 1978; нарыс «Хатынь: боль і гнеў», 1971; аповесць «Малюнкі маленства», 1977; кн. літ. партрэтаў пісьменнікаў «Чарадзеі», 1970). Пераклаў на бел. мову паэму А.Твардоўскага «За даллю — даль» (1962), паасобныя творы А.Пракоф’ева, М.Бажана, А.Малышкі, У.Няходы і інш. На словы Бялевіча напісалі песні М.Аладаў, А.Багатыроў, Я.Цікоцкі і інш.

Тв.:

Выбр. тв. Т. 1—2. Мн., 1969;

Сонечны гадзіннік. Мн., 1978;

Мой шчодры бор. Мн., 1985.

І.У.Саламевіч.

т. 3, с. 396

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sweeping

[ˈswi:pɪŋ]

adj.

шыро́кі, машта́бны

sweeping changes — машта́бныя зьме́ны

n. sweepings, pl.

а) сьме́цьце n., адкі́ды pl.

б) бязва́ртасныя, нікчэ́мныя лю́дзі

the sweepings of the society — адкі́ды грама́дзтва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)