мацнава́ты, -ая, -ае (разм.).

Даволі моцны.

М. мароз.

М. чай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мацнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мацнава́ты мацнава́тая мацнава́тае мацнава́тыя
Р. мацнава́тага мацнава́тай
мацнава́тае		 мацнава́тага мацнава́тых
Д. мацнава́таму мацнава́тай мацнава́таму мацнава́тым
В. мацнава́ты (неадуш.)
мацнава́тага (адуш.)		 мацнава́тую мацнава́тае мацнава́тыя (неадуш.)
мацнава́тых (адуш.)
Т. мацнава́тым мацнава́тай
мацнава́таю		 мацнава́тым мацнава́тымі
М. мацнава́тым мацнава́тай мацнава́тым мацнава́тых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мацнава́ты, ‑ая, ‑ае.

Даволі моцны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Моц ’трываласць, мацунак, моцнасць’, ’фізічная сіла’, ’аўтарытэт, магутнасць’, ’устойлівасць’, ’сіла, здароўе’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Мал., Шат., Касп., ТС, Сл. ПЗБ; гродз., КЭС; КЭС, лаг.), моца ’ўлада’, ’сіла’ (Нас.), ст.-бел. моцъ ’сіла, значэнне’, моць ’паўнамоцтва’ (Гарб.) запазычаны са ст.-польск. moc (Карскі, Труды, 312; Мядзв.; Кюнэ, Poln., 78; Пальцаў, Лекс. і гр., 38; Крапівін, Бел. лекс., 88; Булыка, Лекс. Запазыч., 208). Аналагічна моцны. Сюды ж моцна (моцно, моцнэ), мацнава́ты, моцнасць (Нас., Гарэц., Булг., Касп., ТС, Сл. ПЗБ), мацне́ць ’набірацца сіл, рабіцца мацнейшым’, мацне́ць ’сцягваць, узмацняць’ (ТСБМ, Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)