матэматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. матэматы́чны матэматы́чная матэматы́чнае матэматы́чныя
Р. матэматы́чнага матэматы́чнай
матэматы́чнае		 матэматы́чнага матэматы́чных
Д. матэматы́чнаму матэматы́чнай матэматы́чнаму матэматы́чным
В. матэматы́чны (неадуш.)
матэматы́чнага (адуш.)		 матэматы́чную матэматы́чнае матэматы́чныя (неадуш.)
матэматы́чных (адуш.)
Т. матэматы́чным матэматы́чнай
матэматы́чнаю		 матэматы́чным матэматы́чнымі
М. матэматы́чным матэматы́чнай матэматы́чным матэматы́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

матэматы́чны математи́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

матэматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да матэматыкі. Матэматычная формула. Матэматычныя табліцы. □ Таксама як і Сымон Тургай, Уладзік пачаў болей захапляцца матэматычнымі навукамі. Колас. // перан. Дакладны, ясны, як у матэматыцы. У Івана матэматычнае мысленне — любіць закругленасць. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

матэматы́чны

(лац. mathematicus, ад гр. mathematikos)

які мае адносіны да матэматыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

матэма́тыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

Навука, якая вывучае колькасныя адносіны, а таксама прасторавыя формы навакольнага свету.

Вышэйшая м.

|| прым. матэматы́чны, -ая, -ае.

Матэматычная задача.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

матэматы́чна прысл., матэматы́чны mathemátisch;

матэматы́чная лінгві́стыка mathemátische Linguístik;

з матэматы́чнай дакла́днасцю mathemátisch genáu

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

фі́зіка-матэматы́чны фи́зико-математи́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Матэматычны аналіз 1/234; 3/5, 94; 4/334; 6/295, 368; 7/84

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

гене́тыка-матэматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гене́тыка-матэматы́чны гене́тыка-матэматы́чная гене́тыка-матэматы́чнае гене́тыка-матэматы́чныя
Р. гене́тыка-матэматы́чнага гене́тыка-матэматы́чнай
гене́тыка-матэматы́чнае		 гене́тыка-матэматы́чнага гене́тыка-матэматы́чных
Д. гене́тыка-матэматы́чнаму гене́тыка-матэматы́чнай гене́тыка-матэматы́чнаму гене́тыка-матэматы́чным
В. гене́тыка-матэматы́чны (неадуш.)
гене́тыка-матэматы́чнага (адуш.)		 гене́тыка-матэматы́чную гене́тыка-матэматы́чнае гене́тыка-матэматы́чныя (неадуш.)
гене́тыка-матэматы́чных (адуш.)
Т. гене́тыка-матэматы́чным гене́тыка-матэматы́чнай
гене́тыка-матэматы́чнаю		 гене́тыка-матэматы́чным гене́тыка-матэматы́чнымі
М. гене́тыка-матэматы́чным гене́тыка-матэматы́чнай гене́тыка-матэматы́чным гене́тыка-матэматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абстра́ктна-матэматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абстра́ктна-матэматы́чны абстра́ктна-матэматы́чная абстра́ктна-матэматы́чнае абстра́ктна-матэматы́чныя
Р. абстра́ктна-матэматы́чнага абстра́ктна-матэматы́чнай
абстра́ктна-матэматы́чнае		 абстра́ктна-матэматы́чнага абстра́ктна-матэматы́чных
Д. абстра́ктна-матэматы́чнаму абстра́ктна-матэматы́чнай абстра́ктна-матэматы́чнаму абстра́ктна-матэматы́чным
В. абстра́ктна-матэматы́чны (неадуш.)
абстра́ктна-матэматы́чнага (адуш.)		 абстра́ктна-матэматы́чную абстра́ктна-матэматы́чнае абстра́ктна-матэматы́чныя (неадуш.)
абстра́ктна-матэматы́чных (адуш.)
Т. абстра́ктна-матэматы́чным абстра́ктна-матэматы́чнай
абстра́ктна-матэматы́чнаю		 абстра́ктна-матэматы́чным абстра́ктна-матэматы́чнымі
М. абстра́ктна-матэматы́чным абстра́ктна-матэматы́чнай абстра́ктна-матэматы́чным абстра́ктна-матэматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)