матэло́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
матэло́т |
матэло́ты |
| Р. |
матэло́та |
матэло́таў |
| Д. |
матэло́ту |
матэло́там |
| В. |
матэло́т |
матэло́ты |
| Т. |
матэло́там |
матэло́тамі |
| М. |
матэло́це |
матэло́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
матэло́т, -ту м., мор. матело́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
матэло́т
(фр. matelot)
самы блізкі, суседні ў страі ваенны карабель.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
матело́т мор. матэло́т, -та м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)