масі́раваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
масі́раваны |
масі́раваная |
масі́раванае |
масі́раваныя |
| Р. |
масі́раванага |
масі́раванай масі́раванае |
масі́раванага |
масі́раваных |
| Д. |
масі́раванаму |
масі́раванай |
масі́раванаму |
масі́раваным |
| В. |
масі́раваны (неадуш.) масі́раванага (адуш.) |
масі́раваную |
масі́раванае |
масі́раваныя (неадуш.) масі́раваных (адуш.) |
| Т. |
масі́раваным |
масі́раванай масі́раванаю |
масі́раваным |
масі́раванымі |
| М. |
масі́раваным |
масі́раванай |
масі́раваным |
масі́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
масі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
масі́раваны |
масі́раваная |
масі́раванае |
масі́раваныя |
| Р. |
масі́раванага |
масі́раванай масі́раванае |
масі́раванага |
масі́раваных |
| Д. |
масі́раванаму |
масі́раванай |
масі́раванаму |
масі́раваным |
| В. |
масі́раваны (неадуш.) масі́раванага (адуш.) |
масі́раваную |
масі́раванае |
масі́раваныя (неадуш.) масі́раваных (адуш.) |
| Т. |
масі́раваным |
масі́раванай масі́раванаю |
масі́раваным |
масі́раванымі |
| М. |
масі́раваным |
масі́раванай |
масі́раваным |
масі́раваных |
Кароткая форма: масі́равана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
масі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
масі́раваны |
масі́раваная |
масі́раванае |
масі́раваныя |
| Р. |
масі́раванага |
масі́раванай масі́раванае |
масі́раванага |
масі́раваных |
| Д. |
масі́раванаму |
масі́раванай |
масі́раванаму |
масі́раваным |
| В. |
масі́раваны (неадуш.) масі́раванага (адуш.) |
масі́раваную |
масі́раванае |
масі́раваныя (неадуш.) масі́раваных (адуш.) |
| Т. |
масі́раваным |
масі́раванай масі́раванаю |
масі́раваным |
масі́раванымі |
| М. |
масі́раваным |
масі́раванай |
масі́раваным |
масі́раваных |
Кароткая форма: масі́равана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
масі́раваны воен. масси́рованный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
масі́раваны 1, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад масіраваць 1.
масі́раваны 2, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад масіраваць 2.
2. у знач. прым. Спец. Сканцэнтраваны, сабраны ў адно месца (пра войскі, авіяцыю, артылерыйскі агонь і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
масси́рованныйII воен. масі́раваны;
масси́рованный налёт, уда́р масі́раваны налёт, уда́р.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АГО́НЬ (ваен.),
стральба з розных відаў агнястрэльнай зброі, адзін з асн. сродкаў знішчэння і паражэння праціўніка.
Адрозніваюць агонь адзіночнымі выстраламі, залпавы, бесперапынны; па напрамках — перакрыжаваны, франтальны, флангавы; можа быць беглы, кінжальны, масіраваны, метадычны і інш., з артыл. сістэм — сканцэнтраваны, рухомы і нерухомы загараджальны, паслядоўны, агнявы вал і інш. Агонь уключае таксама пуск ракет у звычайным начынні.
т. 1, с. 79
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
шква́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Які з’яўляецца шквалам, са шкваламі (у 1 знач.). Шквальны вецер. □ Надыходзіла ноч, шквальная, ліўневая. Шыцік.
2. Моцны, масіраваны (пра стрэльбу). Выбрацца з акопа нельга было пад такім шквальным агнём. Марціновіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
dywanowy
дывановы; кілімовы;
nalot dywanowy — масіраваны налёт; масіраваная бамбёжка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
налёт, ‑у, М ‑лёце, м.
1. Раптоўны ваенны ўзброены напад на каго‑, што‑н. Атрады зрабілі налёт на станцыю, разграмілі нямецкі гарнізон і ачысцілі вялікі ўчастак чыгункі ад варты. Шамякін. Налёт нашых самалётаў па станцыю ў горадзе быў вельмі ўдалым. Шахавец. // Нечаканы, масіраваны абстрэл. Артылерыйскі налёт. Агнявы налёт.
2. Напад з мэтай грабяжу, вобыску і пад. Налёт на кватэру. Налёт на банк. □ [Банда] рабіла налёты на мястэчкі і сёлы, радавала ўсё, што ў каго можна было. Сабаленка. Раптам на базар камендант зрабіў налёт. Гурскі. // Разм. Набег на чужы сад, агарод. Вясковыя хлапчукі, сярод якіх быў і герой апавядання Мікітка, зрабілі налёт на суседскі сад. Шкраба.
3. Тонкі слой якога‑н. рэчыва, што асела ці з’явілася на паверхні чаго‑н. Налёт сажы. Налёт іржы. □ [Лілія Віктараўна] здзьмухнула з крэсла налёт пудры і запрасіла Рамана сесці. Васілёнак. На чорны гарнітур Макушэнкі і на боты Лескаўца лёг светла-шэры налёт. Шамякін.
4. перан. Слаба выражаная адзнака, рыса; слабае адбіццё ўнутранага стану, пачуцця. Налёт сентыментальнасці. □ Рыгора ўразілі вочы. Не тое каб вялікія, а нейкія нерухомаспакойныя, з налётам незразумелай тугі і смутку. Б. Стральцоў.
5. Колькасць налятанага часу або налятавай адлегласці. Дзвесце гадзін налёту на самалёце. □ [Кудлач:] — У складаных умовах [лётчыкі] ляталі многа. Агульны налёт таксама не дрэнны... Алешка.
6. Гнойнае ўтварэнне на якім‑н. органе або ране. Налёты на дыхальным горле.
•••
З налёту — а) з разгону, не спыняючы руху, на поўным хаду. Клюе верхаводка з налёту. Матрунёнак; б) хутка, адразу, не задумваючыся. Амаль усё, за што ні браўся хлопец, давалася яму лёгка, проста з налёту. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)