масажава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. масажава́нне
Р. масажава́ння
Д. масажава́нню
В. масажава́нне
Т. масажава́ннем
М. масажава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

масажава́нне ср. масси́рование

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

масажава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. масажаваць; масаж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

масажава́ць, -жу́ю, -жу́еш, -жу́е; -жу́й; -жава́ны; незак., каго-што.

Рабіць масаж.

М. хвораму руку.

|| наз. масажава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

масажы́раванне ср., см. масажава́нне

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

масси́рование​I масажава́нне, -ння ср.; см. масси́ровать​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)