Мартынюкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мартынюкі́
Р. Мартынюко́ў
Д. Мартынюка́м
В. Мартынюкі́
Т. Мартынюка́мі
М. Мартынюка́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Мартынюкі (в.) 5/363; 7/40

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)