марксі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Паслядоўнік марксізму.

|| ж. марксі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

марксі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. марксі́ст марксі́сты
Р. марксі́ста марксі́стаў
Д. марксі́сту марксі́стам
В. марксі́ста марксі́стаў
Т. марксі́стам марксі́стамі
М. марксі́сце марксі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

марксі́ст м. маркси́ст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

марксі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік марксізма.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марксі́ст м. Marxíst m -en, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

маркси́ст марксі́ст, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Marxist​1 [ˈmɑ:ksɪst] n. марксі́ст

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

марксі́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да марксіст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

marksista

м. марксіст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Marxíst m -en, -en марксі́ст

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)