мані́пул
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мані́пул |
мані́пулы |
| Р. |
мані́пула |
мані́пулаў |
| Д. |
мані́пулу |
мані́пулам |
| В. |
мані́пул |
мані́пулы |
| Т. |
мані́пулам |
мані́пуламі |
| М. |
мані́пуле |
мані́пулах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мані́пула
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мані́пула |
мані́пулы |
| Р. |
мані́пулы |
мані́пул |
| Д. |
мані́пуле |
мані́пулам |
| В. |
мані́пулу |
мані́пулы |
| Т. |
мані́пулай мані́пулаю |
мані́пуламі |
| М. |
мані́пуле |
мані́пулах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
КАГО́РТА [лац. cohors (cohortis)],
тактычнае падраздзяленне (360—600 чал.) у арміі Стараж. Рыма. Уведзена ў 107 да н.э. Складалася з 3 маніпул. 10 К. аб’ядноўваліся ў легіён. Існавалі К. колькасцю да 1000 чал., якія дзейнічалі самастойна. У пераносным сэнсе — згуртаваная група аднадумцаў.
т. 7, с. 403
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)