мало́йца м.

1. strámmer, kräftiger, júnger Mánn;

2. у знач. выказніка разм. (малайчына) Práchtkerl m -s, -e і -s, Mórdskerl m; Práchtmädel n -s, -, Práchtweib n -s, -er, prächtige Frau (пра жанчыну);

трыма́ць сябе́ малайцо́м sich tápfer hálten*;

мало́йца! brávo [-vo] !

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Малойца ’хлопец’ (навагр., Сл. ПЗБ). Бел. рэгіяналізм. Да маладзец (гл.). Суфікс ‑ца пад уплывам польск. мовы (Карскі 2–3, 32). Гл. таксама малоец.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

малайчына м. гл. малойца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

маладзе́ц м. разм. гл. малойца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)